Κυριακή, 16 Ιανουαρίου 2011

ΑΡΙΣΤΕΑΣ Ο Προκονήσιος-πήγε ώς τη Σιβηρία


Ηρόδοτος βιβλίο Δ,Μελπομένη 13εώς15
Λένε πως ο Αριστέας, που δεν ήταν κατώτερος στην καταγωγή από κανένα άλλο πολίτη, μπήκε στο εργοστάσιο ενός λευκαντή υφασμάτων και πέθανε। Ο λευκαντής τότε έκλεισε το εργαστήριό του κι έφυγε για να αναγγείλει την είδηση στους συγγενείς του νεκρού। Όταν η είδηση για το θάνατό του διαδόθηκε στην πόλη, κάποιος Κυζικηνός που είχε φτάσει από την Αρτάκη, φιλονικούσε με κείνους που έλεγαν αυτά, ισχυριζόμενος ότι τον Αριστέα τον συνάντησε πηγαίνοντας στην Κύζικο και μίλησε μαζί του। Κι ενώ αυτός φιλονικούσε κι επέμενε γι αυτό, οι συγγενείς του νεκρού πήγαν στο εργαστήριο του λευκαντή με όλα τα απαραίτητα για να σηκώσουν το νεκρό। Όταν όμως άνοιξαν το εργαστήριο, δε βρήκαν τον Αριστέα ούτε νεκρό, ούτε ζωντανό। Ύστερα από εφτά χρόνια ο Αριστέας φάνηκε στην Πελοπόννησο κι έγραψε τα επικά αυτά ποιήματα πού τα λένε τώρα οι Έλληνες Αριμάσπεια।Μετά από την συγγραφή των ποιημάτων εξαφανίστηκε για δεύτερη φορά।
Απόψεις και συμπεράσματα μελετώντας και το λεξικό του Σουίδα ο Αριστέας πήγε μέχρι την χώρα τών υπερβόρειων, και όσο και αν φαίνεται ακατόρθωτο και απίστευτο στο ΒΛΑΔΙΒΟΣΤΟΚοι Ρώσοι του έχουν στήσει άγαλμα
Στην Σιβηρία δε που πέρασε αρκετό χρόνο, μυήθηκε στον Σαμανισμό ।Πάντα δε κατά τον Σουίδα μπορούσε να βγάζει και να επαναφέρει στο σώμα του την ψυχή του όποτε ήθελε.

Η ΒΟΥΛΗ

Τα λόγια είναι φτηνά, εκτός αν τα λένε στη Βουλη και τότε μας κοστίζουν ακριβά.
Κ. Χαϊτάουερ


ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΟΙ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΙ


«Καθένας που στοχάζεται πάνω σε σημαντικά κοινωνικά ζητήματα είναι ένας διανοούμενος. Κάποιοι άνθρωποι είναι προνομιούχοι και έχουν τη δυνατότητα να δημοσιοποιήσουν τις σκέψεις τους. Αυτό δεν σημαίνει πως είναι πιο διανοούμενοι από έναν ταξιτζή, ο οποίος προβληματίζεται, έστω και συμπτωματικώς, με τα ίδια πράγματα και επιχειρηματολογεί εξυπνότερα και ουσιωδέστερα από τους αυτοαποκαλούμενους διανοούμενους. Το ποιος είναι διανοούμενος ή δεν είναι, είναι κυρίως θέμα πρόσβασης στην εξουσία».

Noam Chomsky

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΗΘΟΥΣ!



Η κρισιμότης εις την οποίαν έχουν περιέλθει το εθνικά μας πράγματα και οι μεγάλοι κίνδυνοι προς τους οποίους φερόμεθα επιβάλλουν, περισσότερον από πάντοτε, γυμνήν, οσονδήποτε ωμή και αν είναι, την αλήθειαν. Και την αλήθειαν αυτήν, όπως την βλέπωμεν και την πιστεύωμεν, θεωρούμεν καθήκον μας να διακηρύξωμεν’
Αλεξ. Παπαναστασίου

Το παρελθόν
Με το ανωτέρω προοίμιο άρχιζε το γνωστό πύρινο μανιφέστο του της 12 Φεβρουαρίου 1922 ο οραματιστής της Ελληνικής Δημοκρατίας Αλεξ. Παπαναστασίου.
Η ομοιότητα των γεγονότων των ημερών μας, ως