Τρίτη, 22 Φεβρουαρίου 2011

ΔΩΣΑΤΕ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΑ ΕΠΙΘΕΤΑ

Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ

Ο Ίων Δραγούμης πληροφορήθηκε την είδηση της απόπειρας νωρίς το μεσημέρι. Οδήγησε την Μαρίκα Κοτοπούλη στο σπίτι της στην Κηφισιά για να την προστατεύσει από τυχόν βιαιοπραγίες εις βάρος της λόγω των πολιτικών της φρονιμάτων και υπό το καθεστώς μιας έντιμης αλλά μοιραίας αντίληψης του καθήκοντος, αποφάσισε να επιστρέψει στα γραφεία της εφημερίδας του, ώστε να επιμεληθεί την έκδοση της. Είχε απόλυτη συναίσθηση του κινδύνου της απόφασης του. Ένιωθε την υποχρέωση να μην κρυφτεί αλλά να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες του ως ένας από τα ηγετικά στελέχη της αντιπολίτευσης.



Κατέβηκε με το αμάξι του την οδό Κηφισίας ως το ύψος των Αμπελοκήπων στην τότε έπαυλη
Θων. Εκεί τον σταμάτησε μια ομάδα ενόπλων που άνηκαν στο περίφημο τάγμα ασφαλείας του Παυλου Γύπαρη(7). Ο Δραγούμης συναισθάνθηκε τον κίνδυνο και ζήτησε από τον οδηγό να προχωρήσει. Οι ένοπλοι όμως ακινητοποίησαν το αυτοκίνητο, συνέλαβαν τον Δραγούμη τον χτήπησαν στο πρόσωπο και τον οδήγησαν βίαια στον στρατώνα του τάγματος τους. Στο προαύλιο του στρατώνα βρίσκονταν ο Παύλος Γύπαρης, διοικητής των Βενιζελικών ταγμάτων ασφαλείας, παλαιός γνώριμος του Δραγούμη από τον Μακεδονικό Αγώνα, και ο Εμμανουήλ Μπενάκης, επίσης γνώριμος του Δραγούμη απο την θητεία του στην πρεσβεία της Αλεξάνδρειας. Αρχικά οι δύο άνδρες συζητούσαν χαμηλόφωνα κοιτάζοντας βλοσυρά τον Δραγούμη. Η αγωνιώδης αναμονή του αιχμαλώτου διήρκεσε 20 λεπτά. Μετά από ένα μυστηριώδες τηλεφώνημα που δέχτηκε, ο Γύπαρης διέταξε 18 στρατιώτες με οπλισμένα τα ντουφέκια, να οδηγήσουν τον Δραγούμη αιχμάλωτο, πεζή ως το φρουραρχείο (8).

Οι στρατιώτες περιστοίχισαν τον Δραγούμη και τον οδήγησαν στην συμβολή των οδών Κηφισίας και Ρηγίλλης. Εκεί σταμάτησαν και τον έστησαν σε έναν μαντρότοιχο. "Δεν υπάρχει πλέον ελπίδα?" τους ρώτησε ο μελλοθάνατος μέσα στην επιθανάτια αγωνία του. Κανείς από τους ενόπλους δεν απάντησε. Πρότειναν όλοι τα όπλα τους και έριξαν στον άτυχο άνδρα εξ επαφής χωρίς καν παράγγελμα. Ο Δραγούμης δεν αντιστάθηκε, ούτε και προσπάθησε να ξεφύγει από τους δολοφόνους του(9). Ήρεμα στάθηκε μπροστά τους, κοιτώντας τον Αττικό ουρανό που τόσο ύμνησε και αγάπησε, για τελευταία φορά...Οι εύστοχες ριπές των όπλων τον άφησαν στον τόπο χωρίς πνοή. Οι δολοφόνοι του, πλησίασαν την σωρό του και τον λόγχισαν για να βεβαιωθούν για τον θάνατο του. Αμέσως μετά επέστρεψαν στον στρατώνα τους.

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΗΜΕΡΑ - ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Το πτώμα του Δραγούμη έμεινε σκυλευμένο στο πεζοδρόμιο για πολλές ώρες. Αργά το απόγευμα μεταφέρθηκε στο νεκροτομείο, όπου μετά από ειδοποίηση αργά το βράδυ, προσήλθε τραγική μορφή ο γηραιός πατέρας του Στέφανος Δραγούμης, (πρώην πρωθυπουργός και τελευταίος ύπατος αρμοστής στην Κρήτη) για να αναγνωρίσει τον νεκρό γιο του. Η οικογένεια του νεκρού απαίτησε νεκροψία που έδειξε ότι ο άτυχος άνδρας έφερε 9 σφαίρες στο κορμί του, έντεκα λογχισμός διαμπερείς δια ξιφολόγχης και κάταγμα του αριστερού μηρού δια υποκοπάνου όπλου.

Την επομένη δεν κυκλοφόρησε (όπως είναι λογικό μετά την καταστροφική λαίλαπα της προηγούμενης ημέρας) καμία εφημερίδα της Αντιπολίτευσης. Όλες οι Βενιζελικές εφημερίδες φιλοξενούσαν την είδηση της απόπειρας κατά του Βενιζέλου, αφιερώνοντας λίγες μόνο λέξεις για την στυγερή δολοφονία. Αρκετές μάλιστα υποστήριζαν ότι ο Δραγούμης σκοτώθηκε ενώ προσπαθούσε να ξεφύγει. Κάποιες δε, υποστήριξαν ότι οι εκτελεστές ήταν σε αυτοάμυνα γιατί δήθεν τους άνοιξε πυρ ο Δραγούμης με το περίστροφο του! Αντιπολιτευόμενες εφημερίδες κυκλοφόρησαν δέκα μέρες μετά αποκαθιστώντας την αλήθεια(10).

Η κηδεία του έγινε μέσα σε ανείπωτη θλίψη από τους οικείους του και συνοδεύτηκε από ένα μεγάλο πλήθος πολιτών. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος συγκλονίστηκε όταν έμαθε το στυγερό έγκλημα και αμέσως απέστειλε θερμό συλλυπητήριο τηλεγράφημα στον πατέρα του Δραγούμη, φανατικό πολιτικό του εχθρό. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα η μνήμη του θλιβερού γεγονότος τον κατέτρεχε για αυτό και μερίμνησε προσωπικά για την ανεύρεση των δολοφόνων αλλά όχι και για την ανεύρεση τυχόν ηθικών αυτουργών (αν υπήρχαν)(11). Έτσι τα μέλη του εκτελεστικού αποσπάσματος που είχαν φυγαδευτεί στην Κρήτη από τους Βενιζελικούς, παραπέμφθηκαν σε δίκη.

Σε προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στην ελληνική βουλή για τα τραγικά γεγονότα, ο αντικαταστάτης του πρωθυπουργού εν απουσία του Εμμανουήλ Ρέπουλης, προσπάθησε άνευρα και ομολογουμένως διόλου πειστικά να υποστηρίξει την κυβερνητική εκδοχή των γεγονότων για δήθεν σύντονες προσπάθειες του να αποφευχθούν τα επεισόδια και η δολοφονία. Στις αιτιάσεις της Αντιπολίτευσης απάντησε με δικαιολογίες και υπεκφυγές, ενώ στο τέλος ανήγγειλε εμφανώς συντετριμμένος και πιθανή πρόθεση του να εγκαταλείψει τον δημόσιο βίο (12). Η ηθική αυτουργία του φόνου χρεώθηκε στον ίδιο τον Γύπαρη και στον Μπενάκη, χωρίς όμως ποτέ να αποδειχθεί κάποια κατηγορία. Το 1922 ο Μπενάκης παραπέμφθηκε σε δίκη για ηθική αυτουργία αλλά απαλλάχτηκε, με την κόρη του, την Πηνελόπη Δέλτα να είναι κατηγορηματική στο αρχείο της, για την αθωότητα του πατρός της.

Η δολοφονία του Ιωνος Δραγούμη κηλίδωσε τον πολιτικό βίο της χώρας βαθαίνοντας το ψυχικό χάσμα ανάμεσα στους δύο κόσμους (βενιζελικών-αντιβενιζελικών), επιβεβαίωσε την κοινωνική αίσθηση για τον Βενιζελικό αυταρχισμό στην άσκηση της εξουσίας και τελικά αποτέλεσε έναν ρυθμιστικό παράγοντα για το απρόσμενα θετικό αποτέλεσμα για την "Ηνωμένη Αντιπολίτευση" στις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 1920, κάτι που υποβαθμίζει συστηματικά η σύγχρονη ελληνική ιστοριογραφία.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

(1) Ιστορία του Ελληνικού έθνους
(2) Η Γαλλική αστυνομία πρότεινε σειρά μέτρων ασφαλείας στην ελληνική αντιπροσωπεία που όμως δεν τηρήθηκαν.
(3) Λεπτομέρειες για το περιστατικό, Γρηγοριάδης ο.π. σελ357
(4)ο.π. σελ 358

(5) βιογραφία Πρωτοπαπαδάκη σελ 344

(6)
ο.π 345

7)Το συγκεκριμένο τάγμα αποτελείτο αποκλειστικά από Κρητικούς και ονομαζόταν έτσι γιατί ή αποστολή του ήταν η προσωπική ασφάλεια του Βενιζέλου. Αποκαλούντο "Γυπαραίοι", από το όνομα του διοικητή τους και ήταν λόχοι μισθοφόρων που έπαιρναν 150 έως 180 δραχμές το μήνα, όταν ο μισθός λοχαγού ήταν 600 δραχμές. Οι βιαιότητες τους συνετέλεσαν ώστε το αντιβενιζελικό ρεύμα στους πολίτες να διογκωθεί....

(8) Εκτέλεση, σελ20

(9)έκθεση του αυτόπτη μάρτυρα Λεμπέντιεφ, βλ. επίμετρον

(10)αναλυτικά στο "η εκτέλεση του Ιωνος Δραγούμη στον τύπο της εποχής"

(11)Δέλτα, απομνημονεύματα τ. Ελ. Βενιζέλος, σελ.58

(12)Μαρκεζίνης, τ.4

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1. Ιστορία του Ελληνικού έθνους, εκδοτική αθηνών, τ. ΙΓ

2. Διχασμός-Μικρά Ασία, Φοίβος Γρηγοριάδης, εκδ. Κεδρηνός

3. Η εκτέλεση του Ιωνος Δραγούμη στον τύπο της εποχής, Αθ. Κόρμαλη, εκδ. Πελασγός


4. Ελ. Βενιζέλος, εθνάρχης η εθνικός ολετήρας?, Κώστας Μπαρμπής, εκδ. Πελασγός

5. Ιστορία του Ελληνικού Εθνους, Σπυρίδων Μαρκεζίνης, εκδ. Πάπυρος

6. Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης (1859-1922), Αλέξανδρος Οικονόμου


7. Η εκτέλεση, Φρέντυ Γερμανός, εκδ. Κάκτος


8. Αρχείο Πηνελόπης Δέλτα, τόμος "Ελευθέριος Βενιζέλος", εκδ. Ερμής


ΕΠΙΜΕΤΡΟΝ


ΕΝΑΣ ΑΥΤΟΠΤΗΣ ΜΑΡΤΥΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ

"Περί την 4ην απογευματινήν ανέμενον μεθ΄ ομάδας εκ τριών η τεσσάρων προσώπων την άφιξιν του τραμ παρά την γωνίαν της λεωφόρου Κηφισίας και της οδού Ιωάννου Παπαδιαμαντοπούλου, πλησίον του υπ΄ αριθμόν 907 στύλου των ηλεκτρικών συρμάτων.

Την προσοχή μου επέσυρεν ομάς στρατιωτών αγόντων εν συνοδεία έναν πολίτην καλού παρουσιαστικού και βαδίζοντος μετά πολλής αξιοπρέπειας. Δεξιόθεν και αριστερά αυτού εβάδιζον δύο στρατιώται, δεκάς δε ετέρων στρατιωτών είπετο εκ του συνέγγυς. Πάντες έφερον ντουφέκια

Μόλις το απόσπασμα επλησίασεν εις τον υπαριθμόν 905 στίλον του τράμ μετέβαλλεν κατεύθυνσιν προς αριστερά και εσταμάτησε παρα το πεζοδρόμιον, αφήνοντας τον αιχμάλωτο πολίτη εις απόστασιν τεσσάρων βημάτων.

Οι στρατιώται αφού εσταμάτησαν, επυροβόλησαν Ερρίφθησαν παρ΄αυτών περί τους δέκα πυροβολισμοί. Ουδέν πρόσταγμα ηκούσθη. Ο πυροβοληθείς πολίτης κατέπεσεν άπνους, χωρίς να βγάλει κραυγή, χωρίς να είπη τι.....

Θέματα Ελληνικής Ιστορίας

Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΣΥΜΒΟΛΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΓΑΠ

ΟΛΟΙ ΤΑ ΞΕΡΟΥΝ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΟ .ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΝΕ?ΣΑΝ ΠΡΟΑΓΩΓΟΙ ΦΕΡΕΣΘΕ ΕΣΕΙΣ ΞΕΡΕΤΕ ΕΜΕΙΣ???ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΤΕ ΡΕ ???

"Tα εθνικά σύνορα θα περιορισθούν"
Η πρόεδρος της Βουλής Αννα Μπενάκη - Ψαρούδα, όταν πήγε ν' ανακοινώσει το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας της Βουλής στον Κάρολο Παπούλια, γιά την εκλογή του (Φεβ. '05), στην προσφώνηση- ομιλία της (είναι στα αρχεία-πρακτικά της Βουλής) τόνισε, εκτός των άλλων: «Αναλαμβάνετε κύριε Πρόεδρε την Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας για μια πενταετία όπου θα σημειωθούν σημαντικά γεγονότα και εξελίξεις: Η ευρωπαϊκή ενοποίηση θα προωθηθεί με την ψήφιση ενδεχομένως και της Συνταγματικής Συνθήκης, τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιορισθούν χάριν της ειρήνης, της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη».

ΕΓΩ ΔΕΝ ΛΕΩ ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ??????ΑΦΟΥ ΑΥΡΙΟ ΑΠΕΡΓΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΛΕΝΕ ΤΟΣΟ ΚΑΛΑ

Mαν. Κεφαλογιάννης, πρ. υπουργός κυβέρνησης "Νέας Δημοκρατίας": «Είμαστε όλοι καραγκιόζηδες, τόσο οι πολιτικοί όσο και οι δημοσιογράφοι, χωρίς να εξαιρώ τον εαυτό μου... Eγκλωβισμένοι στο σύστημα της διαπλοκής, δεν συγκρουόμαστε μαζί της».


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΥΡΙΑ ΜΕΡΚΕΛ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΑΚΗ ΤΙ ΛΕΕΙ Ο ΓΚΑΙΤΕ

Μισώ κάθε αγυρτεία σαν την αμαρτία, αλλά περισσότερο την πολιτική αγυρτεία ,που οδηγεί στην αθλιότητα και στην καταστροφή πολλών χιλιάδων και εκατομμυρίων ,λαού.

Ό,τι είναι ο νους και η καρδιά για τον άνθρωπο, είναι και η Ελλάδα για την οικουμένη.

Ο δειλός απειλεί όταν αισθάνεται ασφαλής.

Η ΜΕΡΚΕΛ ΛΕΕΙ ΣΤΟΝ Γιωργάκη:Μην με ζαλίζεις, μας τα πούλησες όλα, μόνον ο λαός μπορεί να κάνει αναστροφή πωλήσεων.

Και δεν ξέρω τι να πώ έπειτα απ'αυτά,όταν κι οι άντρες υποκύπτουν στους δειλούς ποία πολιτεία θα τα σήκων' όλα αυτά ;ΣΟΦΟΚΛΗΣ

Ο ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΕΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΕΜΑΕΙ


Ελλάδα δεν είναι μόνον αυτή που ορίζει ο χάρτης. Ελλάδα είναι και ο υπαίθριος φωτογράφος που συνάντησα στο Ρίο ντε Τζανέιρο επάνω στον λόφο, είναι ο εστιάτορας που έφαγα στην Νέα Υόρκη , ο τσαγκάρης που βρήκα στο Μπουένος άιρες και πωλούσε και ελληνικές εφημερίδες, είναι όλοι οι έλληνες που βρήκα ανά τον κόσμο να δουλεύουν και να τρώνε το πικρό ψωμί της ξενιτειάς, που έκλαιγαν όταν έβλεπαν Έλληνα από την πατρίδα. Είναι αυτοί όλοι που δίνουν και το αίμα τους άμα ακούν Ελλάδα, για όλους αυτούς αφιερώνω τους παρακάτω στοίχους

Κι αν πέσαμε πρωτάκουστο

Και σε γκρεμό κατρακυλήσαμε

Που ποιο βαθύ καμιά φυλή δεν είδε ως τώρα,

Είναι γιατί με των καιρών το πλείρωμα

Όμοια βαθύ εν’ ανέβασμα μας μέλλεται

Προς ύψη ουρανοφόρα.

Κ Παλαμάς