Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2013

Μία εναντίον όλων στο Τέξας: H Wendy Davis τράβηξε το όπλο της.



Την Τρίτη το βράδυ στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής συνέβη κάτι εκπληκτικό. Η δημοκρατική γερουσιαστής της Πολιτείας του Τέξας Wendy Davis ανέβηκε στο βήμα και προσπάθησε με έναν λόγο 13 ωρών να σταματήσει τον νέο νόμο του Τέξας όπου θα περιόριζε
τις κλινικές εκτρώσεων σε 5 σε όλη την πολιτεία. Το νομοσχέδιο αυτό προσπάθησε να περάσει ο επί 12,5 χρόνια ρεπουμπλικάνος κυβερνήτης του Τέξας Rick Perry. Το Τέξας είναι η δεύτερη μεγαλύτερη Πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών με πληθυσμό 26,059,203 κατοίκους. Με αυτό το νομοσχέδιο ο κυβερνήτης ουσιαστικά απαγόρευε τις εκτρώσεις. Έτσι μετέτρεπε τις γυναίκες σε πολίτες δευτέρας κατηγορίας εφόσον δεν θα μπορούσαν να έχουν λόγο πάνω στο σώμα τους. Λοιπόν η κ. Davis χθες βράδυ έκανε χρήση του  Filibuster. To Filibuster είναι ένας θεσμός της αμερικάνικης γερουσίας όπου μία μειοψηφία- οι δημοκρατικοί για το Τέξας σε αυτή την περίπτωση- μπορεί να κάνει μία ομιλία όπου μπορεί να κρατήσει για απεριόριστο χρόνο μέχρι να τελειώσει η περίοδος ψήφισης ή να μην περάσει το νομοσχέδιο. Η γερουσιαστής έπρεπε από το μεσημέρι μέχρι τα μεσάνυχτα όπου τελείωνε το όριο ψήφισης του νομοσχεδίου  να στέκεται στο έδρανο, χωρίς να κάτσει, να γύρει, να πιει νερό, να φάει, ή να πάει τουαλέτα και να συνεχίζει την ομιλία της. Κάποιοι προσπάθησαν να τη σταματήσουν λέγοντας ότι αυτά που έλεγε δεν ήταν σχετικά με το θέμα των γυναικείων δικαιωμάτων (σε κάποια filibuster υπήρχαν γερουσιαστές όπου διάβαζαν μέχρι και από τον Χρυσό Οδηγό. Το 1957 ο γερουσιαστής της Νότιας Καρολίνα μίλαγε επί 24 ώρες εναντίον του Civil Rights Act και απήγγειλε μέχρι και Σαίξπηρ.) Υπήρξε σχεδόν μίας ώρας διακοπή γιατί ένα άλλο μέρος της γερουσίας τη βοήθησε να φορέσει μία ζώνη για τη μέση της, το οποίο θεωρήθηκε αντικανονικό. Γύρω στις 11 το βράδυ την ανάγκασαν να κατέβει από το βήμα. Εκεί ξέσπασαν ταραχές μέσα στη γερουσία με πολλούς εκπροσώπους να απαιτούν να ξανανέβει στο βήμα. Χαρακτηριστική ήταν η στήριξη του γερουσιαστή Wallace όπου υπερασπίστηκε την Davis και τα επιχειρήματά της και προσπάθησε να στηρίξει το filibuster για τον υπολοιπόμενο χρόνο αλλά αναγκάστηκε να σταματήσει στην μισή ώρα. Η Γερουσιαστής του Τέξας Leticia Van de Putte οργίστηκε όταν κατά τη διάρκεια της αναταραχής αν και ζήτησε διακοπή της συνεδρίασης δεν εισακούστηκε αν και ο κανονισμός το υπαγόρευε, με 20 μόνο λεπτά μέχρι τα μεσάνυχτα η κ. Van de Putte ρώτησε οργισμένη: Σε ποιο σημείο πρέπει μια γυναίκα γερουσιαστής να σηκώσει το χέρι ή τη φωνή της για να αναγνωριστεί από τους άντρες συναδέλφους της στο χώρο; Και τότε η αναταραχή έγινε ακόμη μεγαλύτερη. Το πλήθος που ήταν έξω από τη γερουσία αντέδρασε ενώ αστυνομική δύναμη, συνέλαβε αρκετά άτομα. Αν και είχαν περάσει τα μεσάνυχτα, λέγοντας ότι με την αναταραχή έκαναν μία παύση, ψηφίστηκε το νομοσχέδιο. Όμως εφόσον το ρολόι έδειχνε 00:03 του πρωινού της Τετάρτης δεν ίσχυσε.
Το θέμα των εκτρώσεων είναι ηθικό, πολιτικό, χριστιανικό. Ναι ο θάνατος ενός εν δυνάμει ανθρώπου μπορεί να χαρακτηριστεί ανήθικος. Ναι μπορεί να μειωθεί ο πληθυσμός με τις συνεχείς εκτρώσεις. Ναι στην χριστιανοσύνη δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε. Αλλά δεν μπορούμε και να το επιβάλουμε! Κανένας δεν σώθηκε με το ζόρι! Οπότε πως γίνεται τελείως φασιστικά ο κ.  Perry να καταστρέφει γυναικεία δικαιώματα που έκαναν χρόνια να κατακτηθούν; Το Τέξας είναι μία από τις κατ’εξοχίν συντηρητικές πολιτείες, όμως ποτέ δεν είχαν φτάσει σε τέτοια σημεία.
Η απαγόρευση των εκτρώσεων μπορεί να θεωρηθεί ισοδύναμη με την κλειτοριδεκτομή που γίνεται σε χώρες τις Αφρικής και στις δύο περιπτώσεις αφαιρείται από την γυναίκα το δικαίωμα της κυριαρχίας πάνω στο σώμα της. Μέσα στα δικαιώματα της ισότητας δεν είναι και το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης του ανθρώπου; 13,146,452 από τους κατοίκους του Τέξας είναι γυναίκες. 13,146,452 άνθρωποι δεν θα είχαν λόγο πάνω στο σώμα τους.  Ποίος όμως σταματά αυτή την τακτική στο Τέξας, στις Ηνωμένες Πολιτείες ή στην Αμερική;. Μπορούμε να ξέρουμε αν τέτοιες πολιτικές αν συνεχίσουν έτσι τα πράγματα δεν εφαρμοστούν και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Όταν η Mary Wollstonecraft έγραφε το 1792 για το δοκίμια για την Δικαίωση των Γυναικείων Δικαιωμάτων δεν νομίζω ότι φανταζόταν ότι κάποια μέρα οι γυναίκες θα μπορούσαν να ελέγχουν τον πλανήτη. Δεν νομίζω ότι θα ήταν περήφανη βλέποντας αυτό να στερείται από εμάς. Μετά από αιώνες αγώνων και ενώ οι γυναίκες έχουν αποδείξει την ισοδυναμία τους έναντι των αντρών, υπάρχουν στο δυτικό και πολιτισμένο κόσμο τέτοιες απόψεις. Η κ. Davis κατάφερε αυτή τη φορά να σταματήσει ένα τέτοιο νομοσχέδιο και μία τέτοια πρακτική. Την επόμενη φορά όμως; Σε κάποια άλλη χώρα ποιος θα είναι εκεί;


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ρίξε και εσύ μια αλήθεια ή ένα ψέμα ή κι ακόμα άλλη μιά αοριστία..