Κυριακή, 9 Μαρτίου 2014

Οι Εβραίοι που φταίνε για όλα, οι προφητείες και λοιπά.....

Σήμερα οι περισσότεροι Έλληνες χρησιμοποιούν στις συζητήσεις τους τις εξής φράσεις
α) Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι
β) Ο Κοσμάς ο Αιτωλός είχε πει
γ) Ο Όσιος Παΐσιος είχε προφητέψει
δ) Μία Βουλγάρα Μάντισσα είχε δει όραμα
ε) Ο Άγιος Σαρώφ.... 
στ) Οι Πούστηδες οι Εβραίοι
Κινδυνολογία, εσχατολογία, παπαρολογίες, που όλες καταλήγουν ότι για όλοι φταίνε αυτοί οι πούστηδες οι Εβραίοι. Εδώ και καιρό μου τριβίλιζε και μένα στο μυαλό η

Ο Μάρτης στην λαϊκή παράδοση

Φωτογραφία: Ολυμπία Χατζησάρου

Καλησπέρα, καλώς ανταμώσαμε στη γωνιά της λαογραφίας, φίλες και φίλοι!

Η λαϊκή φαντασία έδωσε στο Μάρτιο ένα σωρό παρατσούκλια, όπως Ανοιξιάτης (γιατί είναι ο πρώτος μήνας της Άνοιξης), Γδάρτης, Παλουκοκάφτης ,Κλαψομάρτης, Πεντάγνωμος (για το ευμετάβλητο του καιρού), Βαγγελιώτης (λόγω της γιορτής του Ευαγγελισμού), Φυτευτής, και άλλα δηλωτικά της φυσιογνωμίας του, που έχουν σχέση με ιδιότητες ή πράξεις που του αποδίδονται.
Τα πιο πολλά από αυτά βρίσκονται μέσα στις παραδόσεις και τις παροιμίες που έπλασε ο λαός για να εξηγήσει τις απότομες μεταβολές του καιρού ή τις βαρυχειμωνιές που παρατηρούνται μέσα στο Μάρτη και που πάντα είναι επικίνδυνες για τη γεωργία και την κτηνοτροφία.
«Μάρτης γδάρτης και κακός παλουκοκάφτης,
τα παλιά παλούκια καίει, τα καινούργια ξεριζώνει».
στην οποία και χρωστάει τα παρατσούκλια γδάρτης και παλουκοκάφτης.
Για τις μεγάλες του παγωνιές λένε: «Τον Μάρτη χιόνι βούτυρο, μα σαν παγώσει μάρμαρο».
ενώ για την αντιμετώπιση του κρύου άλλες παροιμίες συμβουλεύουν:
«Φύλλα ξύλα για το Μάρτη να μην κάψεις τα παλούκια».
«Το Μάρτη φύλα άχερα μη χάσεις το ζευγάρι».
«Τσοπάνη μου την κάπα σου το Μάρτη φύλαγε την».
«Ο Αύγουστος για τα πανιά κι ο Μάρτης για τα ξύλα».     

Πως εξηγεί, όμως, η λαϊκή μας παράδοση τον αναποφάσιστο μαρτιάτικο καιρό;

Η ΚΑΤΕΡΓΑΡΙΑ ΤΟΥ ΜΑΡΤΗ
Στα πολύ παλιά χρόνια ο Μάρτης ήταν ο πρώτος μήνας του έτους. Μια κατεργαριά, όμως, που έκαμε σε βάρος των άλλων μηνών, που ήταν τα αδέλφια του, στάθηκε αιτία για να του πάρει την πρωτοκαθεδρία ο Γενάρης.
«Μια φορά κι έναν καιρό, αποφασίσανε οι δώδεκα μήνες να φτιάξουνε κρασί σε ένα βαρέλι ώστε να μπορούν να πίνουν ,όποτε τους ερχόταν η όρεξη.
Έτσι λοιπόν, είπε ο Μάρτης:
- Εγώ θα ρίξω πρώτος μούστο στο βαρέλι, για να γίνει κρασί, και ύστερα ρίχνετε κι εσείς.
- Καλά, ρίξε εσύ πρώτος του είπαν οι άλλοι.
Έτσι και έγινε. Έριξε πρώτα εκείνος στο βαρέλι το μούστο και ύστερα ακολούθησαν και οι άλλοι μήνες.
Όταν λοιπόν ζυμώθηκε ο μούστος και έγινε το κρασί, είπε πάλι ο Μάρτης.
- Εγώ που έριξα πρώτος το μούστο, πρώτος θ' αρχίσω και να πίνω.
-Βέβαια, είπαν οι άλλοι, έτσι είναι το σωστό.
Έτσι λοιπόν τρύπησε το βαρέλι στο κάτω μέρος, και άρχισε να πίνει, ώσπου ήπιε όλο το κρασί και δεν άφησε ούτε στάλα. Κατόπιν, ήρθε η σειρά του Απρίλη να πάει να πιεί κρασί. Πηγαίνει και το βρίσκει άδειο. Θυμώνει, το λέει στους άλλους. Τ' ακούνε εκείνοι θυμώνουνε και σκέπτονται τι να κάνουν. Συμφωνούν όλοι λοιπόν να τον τιμωρήσει ο Γενάρης που ήταν και ο μεγαλύτερος αδελφός. Τον πιάνει λοιπόν ο Γενάρης και του τραβάει ένα γερό χέρι ξύλο. Του αφαιρεί και το πρωτείο που είχε, να αρχίζει δηλαδή το έτος κάθε Μάρτη, και έγινε να αρχίζει το έτος από το Γενάρη.
Από τότε, όταν ο Μάρτης θυμάται το παιχνίδι που έκανε στα αδέλφια του και τους ήπιε όλο το κρασί, γελάει και ο καιρός ξαστερώνει. Όταν πάλι θυμάται το ξύλο που έφαγε, κλαίει και βρέχει».
Η παράδοση, που με μικρές παραλλαγές τη συναντάμε και αλλού είναι αιτιολογική και σκοπεύει στην εξήγηση της ακαταστασίας του καιρού που συνήθως χαρακτηρίζει το Μάρτη.

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΜΑΡΤΗ
Το ίδιο φαινόμενο εξηγούν και άλλες παραδόσεις που αναφέρονται στη γυναίκα του Μάρτη.
«Κάποτε οι μήνες αποφάσισαν να παντρευτούν. Ο καθένας βρήκε μια γυναίκα που του άρεσε και την παντρεύτηκε. Ο Μάρτης δε φρόντισε το ζήτημα μόνος του και έβαλε προξενητάδες να του βρούνε μια γυναίκα. Εκείνοι του φέρανε μια κοπέλα η οποία ήταν τυλιγμένη με ένα μαντίλι και του είπαν ότι είναι πολύ όμορφη. Ευκολόπιστος όπως ήταν, την παντρεύτηκε. Όταν όμως έμειναν μόνοι και έβγαλε το μαντίλι της, τι να δει; Δεν υπήρχε πιο άσχημη στον κόσμο!
Από τότε κάθε φορά που τη θυμόταν άστραφτε, βροντούσε, έβρεχε, έριχνε μπόρες, έκανε παγωνιές. Μόνο όταν ξεχνιόταν μερικές φορές, ηρεμούσε, γαλήνευε κι έκανε καλό καιρό!»
Στη Μεσσηνία, λόγου χάρη, λένε ότι η γυναίκα που παντρεύτηκε ο Μάρτης, από μπροστά ήταν πολύ άσχημη, ενώ από πίσω ήταν πολύ όμορφη. Όταν ο Μάρτης τη βλέπει καταπρόσωπο κλαίει και ο καιρός χαλάει, όταν όμως την κοιτάζει από τις πλάτες ευχαριστιέται και ο καιρός καλοσυνεύει.
Γι' αυτό λέγεται και η παροιμία: «Ο Μάρτης πότε κλαίει και πότε γελάει».
Σε άλλες περιοχές ,η παράδοση θέλει το Μάρτη νε έχει δύο γυναίκες, τη μια πολύ όμορφη και φτωχή και την άλλη πολύ άσχημη και πλούσια. Ο Μάρτης κοιμάται στη μέση και όταν γυρίζει κατά την άσχημη, κατσουφιάζει και ο καιρός χαλάει, όταν όμως γυρίζει κατά την όμορφη, χαίρεται και γελάει, και ο καιρός είναι καλός. ζεστός με ήλιο. Τις περισσότερες φορές όμως γυρίζει κατά την άσχημη επειδή αυτή είναι η πλούσια που τρέφει και την φτωχή, την όμορφη.

Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΛΙΘΩΜΕΝΗΣ ΓΡΙΑΣ
Τα απρόοπτα της βαρυχειμωνιάς που συνήθως επιφυλάσσουν οι τελευταίες ημέρες του Μάρτη, οι «μέρες της γριάς» όπως λέγονται, θέλει να εξηγήσει η παράδοση της «λιθωμένης γριάς».
«Ήταν μια φορά μια γριά κι είχε κάτι κατσικάκια. Ο Μάρτης τότε είχε είκοσι οχτώ ημέρες και ο Φλεβάρης τριανταμία. Ήρθε λοιπόν εκείνη την εποχή ο Μάρτης κι πέρασε χωρίς να κάμει χειμώνα και η γριά από τη χαρά της που βγήκανε πέρα καλά τα πράματα της, ξεγελάστηκε και είπε:
«Πρίτσι Μάρτη μου, στην πομπή σου. Μπήκες, βγήκες τίποτα δε μου έκανες. Τα αρνάκια και τα κατσικάκια μου τα ξεχείμασα».
Τότε ο Μάρτης πείσμωσε και δανείστηκε τρεις ημέρες απ' το Φλεβάρη και έριξε χιόνια πολλά. Ήταν τόσο άσχημος ο καιρός, που η γριά και τα ζωντανά της πέτρωσαν από το κρύο.
Για αυτό που έπαθε εκείνη η γριά, τις τρεις τελευταίες ημέρες του Μάρτη τις λένε ημέρες των γριών.»
Σε κάποια χωριά ονοματίζουνε κάθε μία από αυτές τις ημέρες με το όνομα μίας από τις πιο ηλικιωμένες γριές του χωριού. Αν τύχει καλή ημέρα θεωρούν πως η γριά είναι καλή, ενώ αν τύχει κακοκαιρία λένε πως έγινε από την κακία της γριάς.
Από τότε λένε ότι έχει ο Μάρτης τριανταμία ημέρες και ο Φλεβάρης είκοσι οχτώ. Για αυτό άλλωστε το λένε κουτσό και κουτσοφλέβαρο.

Μην ξεχνάτε πως, παρά τα καπρίτσια του μαρτιάτικου καιρού, η Άνοιξη είναι ήδη εδώ!
Να έχετε ένα όμορφο βράδυ και μια καλή εβδομάδα!  

Πηγή:http://edu.klimaka.gr/
Η λαϊκή φαντασία έδωσε στο Μάρτιο ένα σωρό παρατσούκλια, όπως Ανοιξιάτης (γιατί είναι ο πρώτος μήνας της Άνοιξης), Γδάρτης, Παλουκοκάφτης ,Κλαψομάρτης, Πεντάγνωμος (για το ευμετάβλητο του καιρού), Βαγγελιώτης (λόγω της γιορτής του Ευαγγελισμού), Φυτευτής, και άλλα δηλωτικά της φυσιογνωμίας του, που έχουν σχέση με ιδιότητες ή πράξεις που του αποδίδονται.
Τα πιο πολλά από αυτά βρίσκονται μέσα στις παραδόσεις και τις

Στα Σκόπια έχουν ξεφύγει τελείως!

Σκόπια: Εφτιαξαν κέρινα ομοιώματα του Μ. Αλεξάνδρου, του Φιλίππου Β' και της Ολυμπιάδας
Δεκαπέντε κέρινα ομοιώματα, μεταξύ αυτών του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Φιλίππου Β΄, της Ολυμπιάδας, του Αριστοτέλη, του Φλάβιου και του Τσάρου Σαμουήλ, θα τοποθετηθούν στο νέο αρχαιολογικό μουσείο των Σκοπίων, το οποίο θα εγκαινιασθεί εντός των επόμενων μηνών.
Τα κέρινα αυτά ομοιώματα, που

Οπλισμένος Δαυίδ

Εξοργίζει τους Ιταλούς διαφήμιση με οπλισμένο τον Δαυίδ του Μιχαήλ Αγγελου
Σάλο προκαλεί στην Ιταλία μία διαφήμιση που δείχνει τον Δαυίδ του Μιχαήλ Αγγελου να κρατά ένα τουφέκι. Ο υπουργός Πολιτισμού της Ιταλίας, Ντάριο Φραντσεσκάνι, δήλωσε ότι η εικόνα είναι προσβλητική και ότι παραβιάζει τον νόμο.  Θέλοντας να προωθήσει το προϊόν της, η εταιρεία ArmaLite από το Ιλινόις χρησιμοποίησε τη φράση «έργο τέχνης», δείχνοντας το αριστούργημα του Μιχαήλ Αγγελου να κρατά το

Μήδεια επί Ιταλικού Εδάφους

Ιταλία: Μητέρα σκότωσε με μαχαίρι τις τρεις ανήλικες κόρες της
Συγκλονίζει την Ιταλική κοινή γνώμη η φρικτή δολοφονία, σήμερα το πρωί,τριών ανήλικων κοριτσιών από τη μητέρα τους, μέσα στο σπίτι τους, στην πόλη Λέκο στα βόρεια της χώρας. Η γυναίκα έσφαξε με μαχαίρι τα κορίτσια της, 3, 10 και 13 ετών και στη συνέχεια συνελήφθη. Όπως έγινε γνωστό από την ιταλική αστυνομία, η γυναίκα είναι από

Τι κρίνεται στην Ουκρανία;



ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
 Είναι τέτοιο το μέγεθος της παραπληροφόρησης, αν όχι μαύρης προπαγάνδας, από τα μίντια της «διεθνούς κοινότητας» (διάβαζε της Υπερεθνικής ελίτ ―βασικά της «Ομάδας των 7»― που διαχειρίζεται τη Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ) της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης) ώστε, με δεδομένο τον άθλιο ρόλο της «Αριστεράς» των ίσων αποστάσεων, είναι εξαιρετικά δύσκολο για τον μέσο πολίτη στη Δύση να καταλάβει καν τι κρίνεται στην Ουκρανία. Θα προσπαθήσω, αρχίζοντας σήμερα, να απαντήσω στα κρίσιμα ερωτήματα που θέτει η Ουκρανία, τα οποία ουσιαστικά αφορούν τα λαϊκά στρώματα παντού, εφόσον εκεί κρίνεται εάν θα υποδουλωθούμε, χωρίς εθνική και οικονομική κυριαρχία, στην παγκόσμια διακυβέρνηση που μεθοδικά στήνει η Υ/Ε τα τελευταία 20 περίπου